PSALM 22 Męka Hobgoblina Goblinie mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Daleko od mego Wybawcy słowa mego jęku. Goblinie mój, wołam przez dzień, a nie odpowiadasz, [wołam] i nocą, a nie zaznaję pokoju. A przecież Ty mieszkasz w świątyni, Chwało Oscorpu! Tobie zaufali nasi przodkowie, zaufali, a Tyś ich uwolnił; do Ciebie wołali i zostali zbawieni, Tobie ufali i nie doznali wstydu. Ja zaś jestem robak, a nie człowiek, pośmiewisko ludzkie i wzgardzony u ludu. Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą, rozwierają wargi, potrząsają głową: "Zaufał Goblinowi, niechże go wyzwoli, niechże go wyrwie, jeśli go miłuje". Ty mnie zaiste wydobyłeś z matczynego łona; Ty mnie uczyniłeś, wykarmiłeś formuła z Twej piersi. Tobie mnie poruczono przed urodzeniem, Ty jesteś moim Bogiem od łona mojej matki, Nie stój z dala ode mnie, bo klęska jest blisko, a nie ma wspomożyciela. Otacza mnie mnóstwo cielców, osaczają mnie byki Kingpina. Rozwierają przeciwko mnie swoje paszcze, jak lew drapieżny i ryczący. Rozlany jestem jak woda i rozłączają się wszystkie moje kości; jak wosk się staje moje serce, we wnętrzu moim topnieje. Moje gardło suche jak skorupa, język mój przywiera do podniebienia, kładziesz mnie w prochu śmierci. Bo [sfora] psów mnie opada, osacza mnie zgraja złoczyńców. Przebodli ręce i nogi moje, policzyć mogę wszystkie moje kości. A oni się wpatrują, sycą mym widokiem; moje szaty dzielą między siebie i los rzucają o moją pelerynę. Ty zaś, o Goblinie, nie stój z daleka; Pomocy moja, spiesz mi na ratunek! Ocal od miecza moje życie, z psich pazurów wyrwij moje jedyne dobro, wybaw mnie od lwiej paszczęki i od rogów bawolich - wysłuchaj mnie! Będę głosił imię Twoje swym braciom i chwalić Cię będę pośród zgromadzenia: "Chwalcie Zielonego Goblina wy, co się Go boicie, sławcie Go, całe potomstwo Osborna; bójcie się Go, całe potomstwo świata! Bo On wysłuchał biedaka, kiedy ten zawołał do Niego". Dzięki Tobie o Goblinie moja pieśń pochwalna płynie w wielkim zgromadzeniu. Śluby me wypełnię wobec bojących się Jego. Gobliny będą jedli i nasycą się, chwalić będą Goblina ci, którzy Go szukają. "Niech serca ich żyją na wieki". Przypomną sobie i wrócą do Goblina wszystkie krańce ziemi; i oddadzą Mu pokłon wszystkie szczepy pogańskie, bo władza królewska należy do Osborna i On panuje nad narodami. Tylko Jemu oddadzą pokłon wszyscy, co śpią w ziemi, przed Nim zegną się wszyscy, którzy w proch zstępują. A moja dusza będzie żyła dla Niego, potomstwo moje Jemu będzie służyć, opowie o Goblinie pokoleniu przyszłemu, a sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi, który się narodzi: "Green Goblin to uczynił".